Praew's profile::: SnowBelL :::PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 27 ซ้าย หรือ ขวา ???ไม่ได้อัพสเปซซะนาน...
ชีวิตมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะ ที่จริงแล้วมันก็เปลี่ยนโดยความรู้สึกของเราน่ะนะ ที่อาจจะเป็นการคิดไปเองก็ได้
เคยมีคนบอกไว้ว่า ยิ่งโต เรายิ่งอยากกลับไปเป็นเด็ก... เราไม่เคยคิดจริงจังกับประโยคนี้จนกระทั่งเรามาเจอเอง
ชีวิตการทำงานไม่ได้หนักหนาอะไรมากมาย เพราะว่าชินแล้วกับการทำงาน แต่ว่าที่เป็นปัญหาคือ ความที่เราไม่ได้ชอบอะไรอาชีพนี้นัก ก็ "แค่ทำก็ได้" เลยทำให้ไม่คิดว่าจะอยู่นานมากนัก ... คงประมาณ 3 ปี (มันบังคับนี่นา) ก็เลยคิดว่าอยากได้อะไรจากเวลาช่วงนี้ให้เยอะที่สุด ... แต่งานที่เราได้ กลับเป็นว่า แนวโน้มเราจะอยู่ บ. นี้นานเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไรก็เหอะ เราชอบที่จะมีประสบการณ์หลากหลาย เรียนรู้อะไรเยอะๆ มากกว่า เพราะเวลา 3 ปี มันก็ไม่ได้นานอะไรมากนัก เราควรจะเก็บเกี่ยวอะไรให้ได้เยอะที่สุด เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่าอนาคตเราจะไปในทางไหนต่อเหมือนกัน ... มีแค่ความคิด แต่ไม่เป็นรูปเป็นร่างซักอัน
เพราะอย่างนี้ก็เลยไม่มีความสุขกับงานนี้เท่าไหร่ อีกอย่าง เป็นเพราะเราไม่ได้ถึงกับ "ชอบ" งานนี้ ดังนั้น เราคิดว่าเราควรจะหาที่อยู่ที่เหมาะๆ ที่เราอยู่แล้วเรามีความสุข เพื่อให้การทำงานสนุกขึ้น
กับที่นี่ เราไม่ได้มีปัญหากับ "คน" ที่จริงแล้วเราว่าเค้าก็น่ารักกันดีนะ แต่ว่าคนเยอะไปหน่อยเท่านั้นเอง แล้วเราเป็นพวกปรับตัวยากๆ อยู่
เพราะความน่ารักของคนในจ๊อบนี่เอง ทำให้กระอักกระอ่วนที่จะขอเปลี่ยน เพราะกลัวจะมองหน้ากันไม่ได้ยังไงไม่รู้
พอมีอีกที่บอกเข้ามา...แล้วเราดันได้สายงานที่อยากทำพอดีเลย เราเลยเลือกไม่ถูก... เปลี่ยนใจวันละแปดรอบ (ไม่ได้ล้อเล่นนะ) แบบเรื่องนี้ฝังอยู่ในหัวเราเลย นึกตลอดว่าไปไหนดี...
เพราะสังคมที่เราอยู่เค้าดีจริงๆ น่ารักดี เป็นกันเอง เราเลยเกรงใจมากมาย ไม่กล้าออก แต่ว่าก็ไม่กล้าขอเปลี่ยนงานเหมือนกัน ... เหอะๆ เลยเลือกไม่ถูกซักทาง
พอเรื่องงานไว้แค่นี้ดีกว่า...บอกแล้วว่าความคิดพวกนี้มันติดหัวเราตลอดเลย...
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ส่วนชีวิตทั่วไปตอนนี้ ค่อนข้างอยู่ในเกณฑ์ต่ำ เนื่องจากเหตุการณ์ข้างบนนั่นเอง เลยพาลทำบรรยากาศอื่นๆ แย่ไปหมด รวมถึงสุขภาพด้วย... มันกลับมาอีกแล้ว อาการต่างๆ เนี่ย... หายไปซักพัก แล้วก็กลับมาอีก... เซ็งจริงๆ
เรื่องคุณลูกกวาดก็เริ่มเข้าใจ และปลงได้แล้ว และครั้งต่อไป...จะไม่มีอย่างนี้อีก... อายจริงๆ >.<
ตอนนี้ในหัวมีอยู่เรื่องเดียวเลย ที่สับสนมากๆ น่ะนะ... เฮ้อ!!!
ฟังเพลงได้อารมณ์พอดีเลย... "...เหนื่อยใจ เหมือนใกล้จะหมดแรง ที่ทำไปทุกอย่าง..."
ไปละ...ดึกแล้ว (ตีสองครึ่ง) แสบตา
ฝันดีนะคะ TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://snowbellstitch.spaces.live.com/blog/cns!486B1A686C60C514!1054.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
