Praew's profile::: SnowBelL :::PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
October 28 All done !!!
October 17 คุณพระช่วย...427ยากโคดดดด
October 13 รสชาติของชีวิตไม่มีโอกาสแวะเยี่ยมเยียนเว็บไซต์นักเขียนสุดโปรดมาตั้งนาน
วันนี้ได้โอกาสแวะเข้าไปดูที่เว็บไซต์ คุณวินทร์ เลียววาริณสักหน่อย ก็เลยได้บทความดีๆ มาฝากกันเช่นเคย... (ขอบคุณ และขออนุญาตนะคะ) ผ่านสัมภาษณ์ EY แล้วคับ...ดีใจด้วยหน่อยเร็ว... ^^ (อยากบอกอีกๆ)
อย่างน้อยก็โล่งใจไปนิดหนึ่ง...เหลือที่บอกก็คือตรวจร่างกายอย่างเดียว
เฮ้อ!! จริงๆ ก็ไม่น่ารีบบอกเลยนะ น่าจะรอให้สอบเสร็จก่อน
เพราะแค่ผ่านข้อเขียนก็ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือแล้ว (ก็เกือบได้งานแล้วนี่)
พอมาเจออย่างนี้...ไม่อ่านไปเลย เหอะๆ -_-''
แต่...ก็ต้องอ่าน 427 และ 431 อยู่ดี...เผื่อจะสรุปให้คุณมล
(ณ ตอนนี้ 427 เหลือแค่เรื่องสุดท้ายที่ update มาตรฐานแล้ว...
...ส่วน 431...รอไปก่อนละกัน เพราะ 331 ผ่านสมองไปแล้วยังไม่กลับมาเลย)
ง่วงมากๆ สองวันนี้ คงเพราะนอนไม่พอเหมือนเดิม
เลยไม่ค่อยได้อ่านหนังสือเท่าไหร่ ... ก็สองวัน สองเรื่อง Inside Man & Firewall
ก็ไม่เข้าใจนะ...ดูแล้วดูอีกอยู่ได้... โรคจิตจริงๆ -*- ก็เลยไม่ได้อ่านเยอะเท่าที่ควร
ส่วนพรุ่งนี้มีสอง Listening...ยังไม่ได้ฟังเทปเลย และไม่รู้จะเริ่มเมื่อไหร่ด้วย
เพราะตอนนี้ 01.10 (อุ๊ย! เลขสวย) แล้ว...
คิดว่าไปนอนดีกว่า เพราะไม่งั้นพรุ่งนี้นอกจากจะฟังไม่รู้เรื่องแล้ว
จะพาลอ่านหนังสือต่อไม่ไหวอีก
แล้วค่อยไปว่ากันพรุ่งนี้แล้วกันนะ...เหอะ...
เอาน่า Eng เรื่อยๆ ขำๆ ฮาๆ...เกรดออกมาก็...ตายไปเลย
เดี๋ยวก็ B+ อีกแหละ...ตั้งแต่มอปลายมาแล้ว...อังกฤษได้ 3, B+ ตลอดชีวิต -_-''
เอาบทความดีๆ มาให้อ่านเล่นๆ... ขอบคุณ คุณวินทร์นะคะ (แวะเยี่ยมชมเว็บไซต์ได้ที่ www.winbookclub.com)
รสชาติของชีวิต
ใครคนหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งคนไทยไปท่องฝรั่งเศส เข้าภัตตาคารและสั่งอาหารมาทาน
เมื่อบริกรยกอาหารมาเสิร์ฟ คนไทยก็ควักเครื่องปรุงสารพัดที่เตรียมมาทำการปรุงรสเป็นการใหญ่ พ่อครัวฝรั่งเศสตะลึงและโกรธมาก บอกว่าอาหารที่เขาทำมาดีที่สุดแล้ว การใส่เครื่องปรุงโดยไม่รู้ความเป็นการทำลายรสอาหาร เชื่อว่าพ่อครัวฝรั่งเศสคงไม่ได้โมโหคนกินที่ไม่รู้จักมารยาทและวัฒนธรรมของเขา แต่คงอยากตั้งคำถามว่า "รู้ไหมว่าอะไรคือรสชาติที่ดีที่สุด?" พ่อครัวหลายคนไม่คิดว่าอาหารเป็นเพียงอาหาร แต่เป็นศิลปะด้วย ออกแบบทั้งหน้าตาและรสชาติอาหารมาเสร็จสรรพ การปรุงรสก่อนกินจึงเป็นการดูถูกฝีมือของคนปรุง เหมือนกับการปรับสีผิวของ โมนาลิซา เพื่อตามใจความชอบของตนเอง หรือแต่งหน้ารูปปั้น เดวิด ให้มีเค้าไทยมากขึ้น วัฒนธรรมการปรุงรสก่อนกินเป็นสิ่งที่ทำให้ผมทึ่งมานานแล้ว
พวกเขาตักพริกป่น 2-3 ช้อน น้ำตาล 2-3 ช้อน น้ำส้มหนึ่งช้อน ถั่วป่นอีกหนึ่งช้อน ปฏิบัติเช่นนี้กับอาหารแทบทุกเมนูโดยเท่าเทียมกัน
ตั้งแต่ก๋วยเตี๋ยวน้ำใส เส้นหมี่ต้มยำ ไปจนถึงบะหมี่น้ำเป็ด
ทำให้อดตั้งคำถามมิได้ว่า ไฉนแม่ครัวไม่ปรุงรสตามที่ลูกค้าส่วนใหญ่กระทำไปเสียเลย น่าจะช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก
บางครั้งผมก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า พวกเขาชอบปรุงเพราะติดนิสัยปรุงรสก่อนชิม หรือเพราะความจำเป็น?
เนื่องจากปริมาณพริก น้ำตาล น้ำส้มสายชู ถั่ว มากเช่นนั้นกลบรสชาติดั้งเดิมของอาหารหมด หรือทำให้แยกความแตกต่างระหว่างรสชาติอาหารสองชนิดไม่ออก
ปรมาจารย์การครัวชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 18 Anthelme Brillat-Savarin เชี่ยวชาญการกินมากจนสามารถเอ่ยคำพูดว่า
"บอกผมสิว่าคุณกินอะไร แล้วผมจะบอกว่าคุณเป็นคนยังไง"
อาหารบ่งบอกที่มาของคนคนนั้น
ชีวิตก็เหมือนอาหาร บางช่วงจืด บางช่วงหวาน บางครั้งก็เค็ม เผ็ด ทุกรสมีความหมายของมัน เราไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตทุกรสในเวลาเดียวกันได้ บางครั้งสุขด้วยรสหวานของรัก บางทีขมด้วยความผิดหวัง
เค็มด้วยหยาดเหงื่อของความอดทน เผ็ดด้วยการทดลองทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำมาก่อน
ชีวิตเป็นการปรับตัวไปตามสถานการณ์ ความสนุกอยู่ที่เราไม่รู้ว่ามีอะไรรอเราอยู่ การปรุงรสชีวิตก่อนก็เหมือนไม่ทันกินอาหาร ก็ปรุงรสเป็นการใหญ่ จะทำอะไรก็วางแผนว่าอย่างนั้นอย่างนี้ล่วงหน้านานเป็นปีๆ จะต้องเป็นเศรษฐีก่อนวัยสามสิบ จะมีแฟนเป็นคนแบบนั้นแบบนี้ แต่ความจริงชีวิตไม่เคยสั่งการได้ เมนูชีวิตเป็นหน้าว่างเปล่าที่รอให้เราเขียนเอง บางทีชีวิตอาจจะน่าสนุกกว่าหากเราชิมรสของมันให้ครบรส เข้าใจสภาวะและคุณค่าของแต่ละช่วงชีวิต
วินทร์ เลียววาริณ -=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
October 10 Terrible day T^T
October 09 โอ๊ย...แย่แล้ว
บอกไปแล้วๆ... >.< มือไวกว่าสมอง...ไม่น่าเลย แล้วทีนี้เราจะทำงานยังไงล่ะเนี่ย งานก็อยากทำ...สนุกดี (ถึงจะไม่ใช่งานตัวเองก็เหอะ) แต่เจออย่างนี้...เราจะเอาหน้าไปไว้ไหนเนี่ย ที่ทำเนี่ย...ไม่ได้กล้านะ แต่คิดไม่ทัน... โอ๊ย...ถ้าเจอหน้าคงหาที่หลบไม่ทันเลยทีเดียว กลุ้มๆๆ...
แล้วก็เซ็งด้วย... ไปทำเค้ากลุ้มใจซะแล้วมั้ยล่ะ ไม่ดีเลยๆ ไม่อยากให้เค้ารู้สึกไม่ดีเลย เซ็งตัวเองจริงๆ T^T แงงงง... October 07 ...แค่เอ่ยคำ...
...แค่เอ่ยคำ... ชายหญิงในหนังเก่าเรื่องหนึ่งแอบรักกันอยู่นาน จนวันหนึ่ง ผู้ชายต้องไปเสี่ยงตายในแดนไกล ผู้หญิงใจเด็ด เธอรวบรวมความกล้า "ฉันรักคุณมานานแล้ว คุณไม่ต้องรักฉันก็ได้ ผู้ชายตกตะลึง ละล่ำละลักบอกว่า ผู้หญิงน้ำตาไหล ตอบกลับไปว่า ชายหญิงในหนังต่างสุขสมหวัง ได้ครองรักกันตลอดไป ..... ชีวิตจริงบางครั้งไม่หวานล้ำอย่างนั้น มันเศร้ามากแค่ไหน เจ็บปวดมากแค่ไหน แต่คงเจ็บปวดกว่า เศร้ากว่า
- ปราย พันแสง -
ปล. ขอบคุณ คุณ "ปราย พันแสง" ค่ะ ... หนังสือของพี่เป็นหนึ่งในหนังสือที่ชอบที่สุดเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเล่มนี้...ใช้ได้แทบทุกโอกาส ว่าแต่...พี่คิดจะออก "ฉันรักเธอ ฉันเกลียดเธอ...ชีวิต" ภาค 2 ไหมคะ?? ^^ นอนไม่หลับ
|
|
|